Drie weken lang hebben we vakantie en leven we, net als de afgelopen zes maanden, als nomaden in onze camper. Het verschil is de omgeving: we zakken langzaam af naar de Middellandse Zee en daar aangekomen slaan we linksaf naar Italië. In de Apennijnen blijven we uiteindelijk ruimt een week op één en dezelfde plek. In twee dagen tijd rijden we vervolgens weer terug naar Nederland om de volgende dag weer aan het werk te gaan.
Wat leuk is aan het einde van een vakantie is het thuiskomen en dat gevoel ontbreekt ons nu totaal. Het camperleven gaat gewoon door en dat voelt niet goed. Het is ons duidelijk: wij zijn geen rasechte nomaden en zullen dat ook niet worden. We verlangen naar een thuis, een plek waar je jezelf kan zijn, een stabiele basis waar je tot rust kan komen.