Het is ruim een half jaar geleden dat Bart en ik samen gelopen hebben op weg naar Maastricht. Rond Hemelvaart hadden we wandelplannen, een rugblessure gooide echter roet in het eten. In de zomervakantie zijn we o.a. naar Maastricht gefietst, maar we zijn dus nog niet te voet in Maastricht aangekomen. Een feestje op zaterdagavond in Brabant en goede weersvoorspellingen doen ons besluiten in de provincie te blijven om op zondag te gaan wandelen.
AnJoLuMie is eerder dit jaar in Maastricht gestart aan de wandeltocht naar Santiago de Compostella. Er is dus geen tijdsdruk meer om in Maastricht aan te komen. Een korte route is daarmee niet meer relevant, des te interessanter is een fraaie route. We besluiten vanaf nu het uitgestippelde Pelgrimspad (LAW 7) te volgen. Eerst verrichten we wat logistiek werk, d.w.z. we parkeren onze auto in Haaren en nemen de bus naar ’s-Hertogenbosch. De route vanaf het station de stad zuidwaarts uit is mij goed bekend, deze heb ik enkele jaren gelopen naar het kantoor op de Vughterstraat. We lopen langs de rivier de Dommel en hebben magnifiek uitzicht op het Bossche Broek. Over een loopbrug kruisen we de spoorlijn en de Randweg en al snel lopen we vrij van verkeer in het groen. Eerst bos en vervolgens langs het Afwateringskanaal ’s-Hertogenbosch. We duiken ter hoogte van de lunetten van Vught het bos weer in. Daar is het gezellig druk: gezinnen met jonge kinderen, een groot gezelschap met huifkarren getrokken door paarden en wandelaars met honden genieten van de fraaie herfstkleuren en vele paddenstoelen. Ten zuiden van de lunetten ligt recreatiegebied de IJzeren Man en ook daar wordt volop gewandeld. Wij slaan vlak voor de recreatieplas linksaf en schampen Vught. Lopen eerst nog door een bos en het laatste stuk van de etappe voert ons door een kleinschalig weidegebied terug naar de auto.
Een mooi tochtje mede dankzij het fraaie weer en de fraaie herfstkleuren.