Hilversum – Soesterhoogt – Maarn
23 & 24 november 2013
Strakke planning voor vandaag: 0930 uur – John arriveert in Hilversum, tijd voor koffie. 1000 uur – Aan de wandel in de ‘achtertuin’- de Westerheide. Veel hardlopers en mountainbikers op de Zuiderheide.
Op kasteel Groeneveld tijd voor een tweede koffie met bosvruchtentaartje.We lopen veel door het bos met prachtige herfstkleuren en een zonnetje door de ijler wordende boomkruinen. Op weg naar Lage Vuursche praten we over de lege orderportefeuille in de landschapsarchitectuur, het Platform (neen!) en hoe dan wel aan opdrachten te komen. Plan A: contacten versterken (o.a. LinkedIn) en ‘koude’ acquisitie. Als dat geen opdrachten oplevert, contacten leggen met andere bureau’s en landschapsarchitecten om mijzelf als ZP-er aan te bieden. En als dat niet werkt hebben we nog plan C: postbezorger, vakkenvuller, of wat dan ook.
Het is lunchtijd en we hebben – om niet in het donker te finishen – daar een half uurtje tijd voor. Lekker pannenkoeken met spek bij de Vuursche Boer. Via de bossen van landgoed Pijnenburg lopen we onder Soest door en tikken de Soesterduinen aan.
1715 uur (kwartiertje later dan gepland) komen we tegelijkertijd met de ‘haal & breng service’ Gerda aan bij het Soesterhoogt.
“B&B” wederom Erfgooiersstraat 510 te Hilversum.
Thuis brandt de kachel flink en drinken we glühwein/wijn en bakken we pizza’s met gloeiende wangen.
Na het ontbijt op zondagochtend starten we met een logistieke operatie: met twee auto’s naar het eindpunt: station Maarn. Gerda en Bart lopen vandaag mee, dus vier volwassenen en twee honden proppen in de Ford Ka en dan op weg naar het beginpunt, het Soesterhoogt. De eerste paar kilometers van de wandeling zijn minder fraai maar o zo bekend uit onze jeugd: vliegbasis Soesterberg, Kontakt der Kontinenten en het cenakel. Voorbij de – voormalig Amerikaanse – woonwijk Apollo slaan we even van de route af om ons ouderlijk huis te bekijken: fraai opgeknapt met behoud van de karakteristiek van de woning door de nieuwe eigenaren.
Ook jeugdsentiment is de wandeling via de Wallenberg (lagere school, sport & spel), richting de Pyramide van Austerlitz (zondagse gezinswandeling, altijd dezelfde route, net even anders dan we hem nu lopen). Fraai loofbos, knisperende bladeren en veel wandelaars en honden.
Warme chocolademelk met taart bij restaurant de Pyramide waar de speeltuin weer gereduceerd is tot een paar eenvoudige toestellen. en dan een ommetje naar de daadwerkelijke Pyramide.
De aarden wal met obelisk uit de tijd van Napoleon is fraai gerestaureerd en heft tegenwoordig entreeprijs. Het is ons geen drie euro waard om de herinnering aan vroeger volledig te herbeleven.
Nog vijf kilometer door de bossen en dan zwijn we bij onze VW-bus. Retour naar het Soesterhoogt en daar nemen we afscheid van elkaar.
Zaterdag 31 km en zondag 20 km in de benen.