We hebben We hebben deze week vrij en dus nemen we enkele dagen na de eerste wandeling de trein naar Bilthoven voor de volgende etappe. Via het voormalig spoorwegtracé lopen we richting Huis ter Heide, tegenwoordig een fietspad dat we vele malen gefietst hebben als we naar Pa en Ma in Soesterberg gingen. Bij de “eerste drive-in McDonald” van Nederland steken we het bos in. Ook vandaag enigszins gehinderd door een ecoduct, maar hier is het gemakkelijk om de enkele obstakels te omzeilen.
In de Zeister bossen komen we een aardig naambordje tegen: Boshijgerslaantje. Het is het fietspad dat ik in mijn jeugd dikwijls gelopen heb: langs het fietsersmonument en het Witte Huis naar de Pyramide van Austerlitz. Thuis Googlen levert het volgende op: Op 6 september 2011 is de naam Boshijgerslaantje toegekend. De hardloopclub de boshijgers vierde in september 2011 het 50-jarig bestaan en zij lopen altijd hard in het boslaantje nabij de manege van de Krakelingweg. In de volksmond was de naam van het laantje al helemaal ingeburgerd. Het straatnaambord is (bij het 40-jarig jubileum in 2001) onthuld door wethouder den Heijer.
Alhoewel de recht-toe-recht-aan ‘laan’ in totaal bijna 5 km lang is, zijn we voor we het weten aan het eind. We zijn hardop aan het dromen van een bouwkavel dat we eerder deze week op Funda te koop zagen staan. Je moet wat de dromen hebben niet waar en het loopt een stuk soepeler. Vanaf de Pyramide lopen we het tracé van het Trekvogelpad tot aan station Maarn, hetzelfde traject dat we november vorig jaar samen met John en Gerda liepen. Vanaf Maarn de trein weer terug naar huis.