Voor de tweede keer in onze ‘jacht’ carrière doen we mee aan een Working Test, bestaande uit vijf meervoudige apporteer proeven. In schuin schrift een omschrijving van de proef en vervolgens een beschrijving van de uitvoering.
Pfffffffffff! proef nr. 2
Op links wordt er een duif geschoten en die valt in het weiland neer. Zo’n 80 m vooruit is er een gans aangeschoten en die is met twee haken nog een stuk verder gesleept en moet dus als eerste binnengehaald worden.
Ayla gaat niet zuiver vooruit. Na een correctie (Zit! & Naar rechts!) loopt ze een perfecte sleep en brengt de gans vlot binnen. De duif wordt vervolgens ook rap opgehaald.
Volle bak, 20 punten (half puntje aftrek voor de correctie, maar afgerond weer 20 punten).
Hier zit veel wild. proef nr. 3
Zo’n 10 m uit de rand van een weiland, net voor een doorsteek naar een bossage ligt een dummy. Vanuit het inzetpunt een kwartslag gedraaid ligt achter een berg zand een (zwaar) ‘konijn’.
Weer vertrekt Ayla niet zuiver (lange lijnen oefenen!!!). Na te gaan zitten en een dirigeer schiet ze ondanks mijn Nee! toch de doorsteek door en luistert ze niet meer. “Als het geen proef was geweest”mompel ik “had ik haar aan haar oren het bos uit getrokken”. Eenmaal weer terug in het veld mist ze de verwaaiing, maar uiteindelijk krijgt ze de dummy toch in de neus en dus in de bek.
Met het tweede apport is ook een kleine correctie op de richting nodig om haar door de afrastering van prikkeldraad te krijgen. Op het commando Zoek! gaat ze prima aan het werk. Op de terugweg loopt ze om, het konijn is haar te zwaar om door de afrastering te tillen.
Score wordt niet gemeld.
Ik zie hem niet meer! proef nr. 4
Op links wordt een dummy over een sloot ‘geschoten’. Op het moment dat de hond halverwege is wordt er uit het zicht van de voorjager op rechts een dummy in een weiland ‘geschoten’. Tot slot moet de hond nog een rietkraag uitkammen, waar weliswaar niets ligt, maar toch graag even checken.
Ayla loopt richting de eerste dummy, het schot op rechts totaal negerend of heeft ze het helemaal niet in de gaten? Ze zoekt eerst wat voor de sloot, steekt dan toch over en loopt aan de overzijde op de dummy. Vlot keert ze terug.
De tweede dummy heeft ze kennelijk niet in de gaten gehad, want ze vertrekt goed maar buigt af naar de eerste helper toe. Zitten en naar rechts sturen en dan maar hopen, want ik kan niets meer zien. Gelukkig komt ze na enige tijd met dummy terug.
Tot slot dan nog de rietkraag: ze gaat er niet direct in, maar na enige aansporing verdwijnt ze toch de oeverwal af. De keurmeester checkt of ze goed bezig is. Ik wacht en wacht en dan geeft hij eindelijk het signaal dat ik haar terug mag roepen. “Maar ja, ik heb nog niets gevonden” lijkt ze te denken. Nog keertje extra fluiten en nog een keertje roepen en dan komt ze toch terug.
Score wordt niet gemeld.
Heide proef nr. 5
Op rechts ligt 5 m uit een wandelpad in de hoge hei een dummy. Op het moment dat de hond op de terugweg is zal er op links geschoten worden en valt er een dummy in de hoge hei.
Als de keurmeester de proef uitlegt, lopen er wandelaars op het pad. Voordeel of niet? Ayla kijkt in ieder geval de juiste richting op. Ze vertrekt inderdaad prima en loopt in het spoor van de wandelaars linea recta naar de helper toe die daar in de bosrand staat. Daar heb je als voorjager dan je stopfluit voor, jammer alleen dat de hond die negeert. Ik krijg haar een stuk de hei op, maar ze mist de dummy. En dan wordt het lastig: de hei is zo hoog dat ik de hond nauwelijks zie, ik kan lastig dirigeren en na diverse pogingen kapt de keurmeester de proef af.
Geen punten dus en het ging zo lekker.
Lastige bult proef nr. 1
Achter een bult wordt een duif met schot opgeworpen. Deze moet worden genegeerd, want eerst moet een aangeschoten gans binnen worden gehaald die aan de overzijde van het weiland de bosrand in is geschoten.
Ayla trekt iets naar links als ze richting de bosrand loopt. Ik wil haar corrigeren maar net op dat moment krijgt ze het sleepspoor in haar neus. De keurmeester rekent mij de – door Ayla genegeerde – correctie niet aan. Zoals van haar gewend loopt ze een strakke sleep en komt vlot met gans terug. De duif haalt ze daarna ook soepeltjes binnen.
Nogmaals een volle bak, 20 punten!
Met een goed gevoel lopen we terug naar het restaurant en daar begint het lange wachten. Tweeënhalf uur later is het zover, de uitslag: van de 18 honden die op zijn gegaan voor B2 hebben er 6 een diploma. Ik verwacht niet in de hoogste regionen te zitten, maar tot mijn stomme verbazing zitten we er helemaal niet bij. Zouden we soms toch per abuis bij tussen de B1 zitten? Daar nog even nagevraagd, maar ook daar niets.
Verbaasd loop ik terug naar de auto en op de terugreis ga ik alles nog eens na. Hoeveel punten moet je eigenlijk minimaal hebben en hoe goed gingen de proeven “Hier zit veel wild”en Ik zie hem niet meer!” nu eigenlijk echt? De apporten waren wel binnen, maar wel met bijsturing hier en daar, kost dat dan zoveel punten?
Na een week wachten wordt de uitslag op de website gepubliceerd:
68 punten – 60 is de minimale vereiste – en dus wel degelijk een certificaat! Gelukkig maar, ik begon al aan mezelf te twijfelen.