Zoals (kennelijk) veel mannen had Bart er al jaren een hobby in om Funda af te struinen op zoek naar dat ene perfecte kavel waar zijn droomhuis op gerealiseerd kon worden. Een hele enkele keer werd een plek ook daadwerkelijk bezocht, maar wij keerden altijd onverrichter zake naar huis: te duur, te dicht bij een verkeersweg, te afgelegen, te …, te …., te ….
Eén project, ooit aangedragen door zus Anne-Marie, bleef onder de aandacht: EcoParkHof en later gevolgd door EcoMeerHof. De eerste keer dat we er van hoorden, werd het afgeschoten, omdat de beste kavels al verkocht waren. Ook speelde de vrees het eigen huis – in tijden van crisis – niet verkocht te krijgen.
In november 2015 laaide de discussie weer op: EcoMeerHof ging van start. Een informatiebijeenkomst werd bezocht, er werd gewikt en gewogen en uiteindelijk lag het dichtstbijzijnde treinstation te ver weg (8 km) en daarmee waren (potentiële) opdrachtgevers van Mieke met het openbaar vervoer te lastig te bereiken. Einde discussie.