Grebbeberg – Ginkelse Heide – Hoenderloo
07 & 08 maart 2015
Vanaf station Rhenen brengt Gerda ons 2 km oostwaarts naar het Militair Ereveld bovenop de Grebbeberg. 10 Maanden zijn verstreken sinds onze laatste wandeling en er is veel gebeurd: John is van baan veranderd en is naar Santiago de Compostella gefietst. Het idee om met Antonie naar Santiago de Compostella te lopen heeft vaste vormen aangenomen, we vertrekken over een paar weken met z’n vieren, AnJoLuMie gaan op weg naar Santiago.. Maar vandaag met z’n tweeën een stukje Trekvogelpad. Een groot deel van de eerste etappe praten we wel over SdC: over het voorstel wat ik gedaan heb voor het eerste weekend. “Hoezo concept planning, het zag er wel heel definitief uit”, over hoe & waar te overnachten, wat mee te nemen, etc.. Antonie wordt geWhApped, vanavond met z’n drietjes de concept planning nog maar eens doorlopen en aan Lucas voorleggen.
Het gebied voorbij de Grebbeberg is weids, we lopen langs het Valleikanaal, schampen Bennekom en Ede en duiken dan de bossen ten oosten van Ede in. Voor John bekend gebied, we zijn niet ver van hun huis af, toch lopen we nog een stukje door en daarmee verder van huis af. Dit om de afstand morgen acceptabel te houden. Juffrouw Tok in het zicht – het eindpunt van vandaag – maar toch nog een ommetje over de hei. Geen punt, want de zon schijnt volop, een van de eerste fraaie lentedagen van dit jaar. Rozig proosten we bij Juffrouw Tok op een geslaagde wandeling.
Gerda pikt ons op en na een voortreffelijke stamppot boerenkool werken we samen met Antonie een plan uit voor de eerste drie wandeldagen naar Santiago de Compostella.
Gerda zet ons zondagochtend weer af bij Juffrouw Tok. Via de Planken Wambuis een afwisselend bos- en heide gebied lopen we vol goede moed noordwaarts richting de Hoge Veluwe. Het eerste terras is ons wat te snel op de route.. Even voor Otterlo staat er een bankje op een parkeerterrein. We zitten met onze gedachten volop in bij wandelen en bestuderen onze rugzakken. Prima voor dagtochten, maar een waterzak is misschien wel zo handig.
In Otterlo aan hotels geen gebrek, wij zijn slechts passanten. Dat geldt ook voor de Hoge Veluwe, maar de man achter de kassa is niet te verwurmen: “€ 8.80 per persoon graag!” In eerste instantie lijkt het druk, maar zodra het onverharde pad de asfaltweg verlaat lopen we bijna alleen. Af en toe een klein klimmetje met als beloning een vergezicht. We lopen in een boog om het Kröller Müller museum heen en om half drie arriveren we eindelijk op het (drukke) terras van de Koperen Kop. Lekker lunchen en dan weer door. Nog 9 kilometer te gaan, ruim twee uur lopen nog. Is het onze conditie of komt het omdat we lopen over mulle paden en iets geaccidenteerd terrein? Feit is dat we een uur later het eigenlijk wel mooi geweest vinden. Maar ja, we zitten in een Nationaal Park en daar stopt geen bus noch familie met auto.
Even over vijven lopen bij Hoenderloo het park weer af en direct aan de overkant zit het restaurant “Rust een weinig”. Mag het ook een beetje meer zijn? Gerda, Martijn en Thomas pikken ons op en in een pannenkoekenrestaurant sluiten we een geslaagd weekend af. We kunnen het nog, lange afstanden wandelen.
